Soulmoment 102: Gill Scot Heron

Soulmoment 102: Gill Scot Heron

In het soul moment de andere kant van deze keer Gil Scott Heron,
Gil Scott-Heron, geboren op 1 april 1949 in Chicago en overleden op 27 mei 2011, was een Amerikaanse dichter, muzikant en schrijver. Hij zong en speelde elektrische piano en gitaar. Hij was de zoon van de Jamaicaanse profvoetballer Gilbert Heron.
Scott-Herons muziek werd beïnvloed door Jazz, Funk en Soul en beïnvloedde op zijn beurt weer verschillende generaties hiphopartiesten. Zijn teksten zijn sterk politiek en getuigen van sympathie met de Black-pouwer beweging. Hij was vooral bekend van zijn werken uit de jaren 70 en vroege jaren 80, met name “The Revolution Will Not Be Televised” van zijn debuutalbum uit 1970. In deze versie wordt hij begeleid door conga’s en bongo’s; instrumenten die een grote rol spelen in zijn muziek. Een jaar later kwam het nummer uit op de B-kant van zijn debuutsingle in opnieuw opgenomen versie met drumstel, basgitaar en fluit. Dit nummer werd opgenomen in een lijstje van Top 20 Political Songs van The New Statesman.
Begin 1981 toerde Scott-Heron met Stevie Wonder en hij verving Bob Marley die door ziekte moest afhaken. In 1982 filmde de Britse zender Channel 4 een concert waarin Scott-Heron de kijker ook meenam naar “het echte Washington”, hoofdstad van “een Amerika dat de oplossingen liever in het verleden zoekt en Ronald Ray-Gun alleen maar tot president heeft gekozen omdat John Wayne niet meer in leven is”.
In 1985 verloor Scott-Heron zijn platencontract, maar hij bleef optreden en nam een nummer op voor het Artists United Against Apartheid-album. In “Let Me See Your ID” legde hij de overeenkomsten bloot tussen de Amerikaanse rassenkwestie en de apartheid in Zuid-Afrika. In 2001 werd Scott-Heron gearresteerd wegens drugsbezit; hij ging voor twee jaar de gevangenis in maar kreeg tussendoor toestemming om zich te laten filmen voor de documentaire Blackalicious. In 2006 ging het opnieuw mis; Scott-Heron kreeg drie jaar cel wegens het afbreken van een ontwenningskuur, maar op 23 mei 2007 werd hij op borgtocht vrijgelaten omdat de kliniek hem geen hiv-remmers wou geven. Geruchten over z’n seropositief-zijn zou hij een jaar later zelf bevestigen.
Op 27 mei 2011 overleed Scott-Heron in het St. Luke’s Hospital, New York City. Hij was ziek geworden op de terugreis van zijn Europese reis. Hij liet zijn echtgenote en zijn dochter achter; plus een zoon uit een eerdere relatie.
Zijn muziek, zoals gezegd, veelal gekenmerkt door de strijd tussen blank en zwart, is niet religieus van aard maar tussen de regels door laat hij wel wat merken van zijn Gods vertrouwen. Het lied “Angel dust” uit 1978, het nummer voor vandaag, is een lied over een sterfgeval en sterk autobiografisch. Hij zingt: daar staan we dan met zijn allen in een cirkel rondom de dode, de hele familie en mijn zus huilt maar luister wat de priester zegt. Ook laat hij dit blijken met de woorden: “Allen God weet het”. Ondanks zijn vaak moeilijke en moeizame leven vol van strijd en drugs laat God hem niet los. En iets daarvan komt terug in zijn muziek. Het foet me opnieuw denken aan het gedicht van de voetstappen in het zand. Je ziet pas achteraf dat Hij je droeg ten alle tijden.

Luistert u naar Gil Scott Heron, met “Angel Dust”
Henk van der Wijngaard, redacteur kerken voor de omroep Zuidplas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com